Over mij

"WAT JE OOK DOET, NIET OPGEVEN!!!", zo tetterde het door mijn hoofd, terwijl de rest van mijn lijf tintelde. Mijn handen en mijn stok trilden en uit mijn viool kwam amper muziek. Het slotakkoord klonk en de examencommissie was stil. Begripvol stil. Uit empathie voor het enorme gevoel van angst dat mij had overvallen in mijn poging om toegelaten te worden tot de vooropleiding van het Rotterdams Conservatorium. FAALANGST noemen ze dat. De angst om te falen. Al heeft dat woord voor mij nooit helemaal juist gevoeld. Het gaat voor mij namelijk niet om de angst voor falen, maar om de OVERTUIGING van falen: het nietsontziende gevoel dat je faalt in wie je bent of wat je doet. En deze keer was dit gevoel zo sterk toegeslagen, dat het me had belemmerd te bereiken wat ik graag wilde bereiken: met mijn vriendinnen naar de vooropleiding, omdat onze viool vanaf ons zesde onze gezamenlijke passie was.

Onzekerheid heeft zich als een rode draad door mijn leven geweven: 

  • Als meisje van acht verstopte ik me tijdens mijn verjaardagsfeestje het liefst in mijn kamer om maar niet gezien te worden.
  • Heimwee en diepe onzekerheid tijdens zomerkampen, waarvan mijn ouders juist dachten dat het goed voor me zou zijn.
  • Tintelende onzekerheid toen ik aan de brugklas begon. En dan dat tergende stuk over het plein vóór de school met de overtuiging dat ik uitgelachen werd.
  • Huilbuien als student, omdat ik na een avondje uit bang was dat ik mezelf compleet voor gek had gezet.
  • Ook als jonge vrouw ratelde de onzekere radio maar door en door. Over alles, ECHT ALLES kon ik me zorgen maken.

En wat er onder die onzekerheid leefde? De angst om afgewezen te worden, als mensen zouden zien wie ik ben. En het gevoel te falen. Als ik nu terugkijk, vind ik dat zo ontzettend zonde. Want hierdoor hield ik mij klein. Hierdoor verstopte ik regelmatig mijn vrolijke, liefdevolle, creatieve, grappige en enthousiaste karakter. Vaak was ik thuis vrolijk, grappig en aanwezig, maar in nieuwe omgevingen of daar waar ik me niet veilig voelde, klapte ik dicht en leek ik wat op m'n hoede. Ik maakte grappen, ik kon soms fel reageren en ik ontwikkelde een sterke vorm van perfectionisme, zodat ik niet kon falen.

ALS KIND WILDE IK EEN KINDERCOACH

Haar zou ik hebben gevraagd: "WIl je naar me luisteren en er voor me zijn? Heb je aandacht voor me en begrijp je waar ik zit? Wil je me laten voelen dat ik welkom ben? Want dat voel ik nu even niet. Ik voel me eenzaam, waardeloos en ben bang dat het mijn eigen schuld is." Ik had graag iemand naast me gehad die mij had geholpen met het onderscheid tussen mijn & dijn. Een warme coach die me zou hebben uitgelegd dat het verdriet van mijn omgeving niet mijn schuld was. Ik had graag een coach gehad die zich als VERTALER had ingezet, om te voorkomen dat mijn eigen vertaling van wat ik waarnam ten koste ging van mijn zelfbeeld. Ik had graag een kindercoach gehad waarbij ik even niets moest. Waar het genoeg was om gewoon even te zijn. Een coach die me op jonge leeftijd had laten ervaren dat alles in mij maakt wie ik ben en dat is:

PRECIES GOED

Dat besef, het besef dat liefdevolle begeleiding voor mij als kind veel verschil had gemaakt voor mij als volwassene, maakt dat ik doe wat ik doe. Dit besef maakt dat KINDERPRAKTIJK GEERTEKE haar deuren heeft geopend en dat ik de juiste kindercoach voor jouw kind ben. Want alles tot aan nu zit in mijn knapzak aan ervaring, waar ik uit kan putten om jouw kind te begeleiden naar zijn of haar geluk.

Herken jij jezelf of jouw kind in het verhaal? Merk je aan jouw kind onzekerheid of faalangst? Blijven schoolresultaten achter, maar weet je niet precies waarom en voel je dat er meer in zit? Merk je dat je kind thuis speels en vrolijk is, maar in een andere omgeving dicht kan slaan? Raakt je kind gefrustreerd als iets niet lukt en is de angst om te falen voelbaar? Is je kind zò perfectionistisch dat de lol van het spel er afgaat? Is het spannend voor jouw kind om vrienden te maken of te houden? Voelt jouw kind zich snel afgewezen en daardoor eenzaam? Kan jouw kind zich overweldigd voelen door emoties?


Wacht dan niet langer en ga aan de slag met mij als jullie kindercoach. En jouw kind zal stap voor stap:

  • vol trots vertellen over wat er is gelukt!
  • zelfstandiger in het leven staan
  • met meer zelfvertrouwen de dag aangaan
  • zich zekerder voelen in vriendschappen
  • makkelijker over gevoelens praten
  • met meer grip en balans een tegenslag verwerken
  • in verschillende situaties zichzelf laten zien
  • zich welkom voelen
  • en groeien naar het besef: "ik ben zoals ik ben en dat is: PRECIES GOED!"

Ik gun jou en jouw kind deze ervaring! Dus neem contact met me op voor de volgende stap. 

Ik kijk er naar uit jullie te ontmoeten!

Contact

Oh en als je je afvraagt of ik nog viool speel? Nee, dat niet meer. Mijn onzekerheid had de overhand gekregen. Uiteindelijk ben ik aan de slag gegaan met lichaamsgerichte psychotherapie; aangevuld met shiatsu, reiki, acupunctuur, osteopathie, yoga- en meditatielessen, om zo weer grip te krijgen op die ratelende radio. En dat is gelukt. Ik ben een gelukkige moeder van drie jonge kinderen en voel me gelukkig als partner, vriendin, deel van mijn familie, deel van mijn omgeving, als kindercoach en bovenal als mijzelf. Ik heb een (hoog-)sensitief en vrolijk karakter, ik sta positief in het leven, ik ben benieuwd naar de ander, ik houd van humor, ik laad op in de natuur én met mensen om mij heen, ik heb een rijke fantasie en voel me sterk verbonden met kinderen. Ik kan niet wachten om met jouw kind aan de slag te gaan!